ავტობუსში ასვლისას შევნიშნე ქალი ხელზე ტატუთი Amor Fati, მივედი და მეთქი ვიცნობ ნიკუშას დრამერს ამ ბენდის წევრს და მიხაარია რასაც ნიშნავს და რასთანაც ვაივივებ თქვენ რომ ატარებთ ამ სახელს-მეთქი.
ძაღლმა რა დააშავა რუსი არაადამიანების სიკვდილსა და ადგილობრივად რეჟიმის მსახურ ფორმიანებს რომ მოიხსენიენენ. პირადად მე ვერც ერთს და ვერც მეორეს მოვიხსენიებ მასე, რადგან ძაღლები მიყვარს, კატებიც, ბავშვებიც, მოხუცებიც, მცენარეებიც და საერთოდ ჩემი საყვარელი ორი სიტყვაა — ნდობა და ზრუნვა. გამარჯვება უკრაინას! რუსეთი ლამაზია, როდესაც იწვის!
კიევში საცხოვრებელ კორპუსს დასცხეს დასაწველ ნაბოზვრებმა და დედა ჩახუტებული ბავშვით დგას უნდა იმ მხარეს წასვლა მაგრამ არ იცის რა ქნას. ბავშვების მკვლელი, მათი პროპაგანდონებიანად, თავიანყი მეთაურებით და პრეზიდენტად წოდებული გასაფ.. სატანიანად ყველა უნდა შეახვედრონ ეშმაკს პირისპირ!
ბიჭოოო… რააატოოო, დასანანია, როგორ შეითრიეს ახალგაზრდა და როდის მოსულიერდება ნეტა და სწორ მხარეს დადგებაა რომ არც უსამშობლოები, არც ფავორიტი გვყავს ვინმე, გვინდა განვითარებული ქვეყანა, საინტერესო მოსახლეონით, ინტერესებით, თვითშემეცნებით, წინ სვლით თავისუფლებისკენ და ადამიანის უფლებების დაცვისა და სამართლიანობისკენ! ყვ…სუფლება კი დასაწვავი ქვეყნის პრ..სკენ მიგვაქანებს.
ვიდეოა, სადაც ხელს ჰკრავდნენ გოგონას, რომელიც ხელგაშლილი იყო და უამრავი დასცინოდა ან არაფრად თვლიდა ერთი ბიჭუნა გამოჩნდა ვინც თბილად ჩაიკრა გულში და მეთქი მე ვიყო ნეტა მის ადგილზე-მეთქი, მაქამდე კი კომენტარი დავწერე — ამათ დედებს შ..ი, გააბედნიერეთ, ჩაეხუტეთ დიდხანს, მშვიდად და ემოციურად და განაგრძეთ რა გზა.
ქათამს ვერ ვწვამ ტაფაზე არ ჩერდება რა ვქნა რა ვუყოო ერთმა და აი პასუხიცმე მომეცი და თუ მეც ვერ შევძელი შეწვა, მოვხარშავ 😀
გამბედავი ერთუჯრედიანი ნაბიჭვრების გამო, ზოგჯერ თუ არაადამიანი განვითარებულია უარესი სატანაა, მოკლედ მათ გამო ნდობა დაკარგული გოგოს აღარ სჯერა, რომ მე მხოლოდ მისი უკვდავყოფა მინდა ტილოზე და ამისღტვის ან ფოტოს გადაღდბა ან სოციალური ქსელი მჭირდება სხვა ფოყოებისთვის. მას უბანში რამე სასიაამოვნოს დავუხატავ illegal street art or graffiti, ტილოს კი გამოფენებზე გავიტან და შესაძლოა რამოდენიმე არასაპროტესტო ან მასეთი ნახატის ინსპირაციაც კი იყოს… არადა წელიწადში შესაძლოა 3 ან 4 გოგონას აევთავაზო დახატვა, წინასწარ გავამზადო ჩემი ხარისხიანად შესრულებული ქუჩის მხატვრობის ფოტოები რომ აი მართლა მხატვარი ვარ და პირბადე და ქვემოთ ჩამოწეული კეპი არა გაციების გამო მიკეთია, არამედ რუსთაველიდან წამოვედი და ასევე ბევრ მაგარ ადგილასაც ჩემი ნახატია და ა.შ.. არ მეძლევა ამ ყველაფრის თქმის საშუალება, სახეს იმალავს, შესაძლოა დამნაშავეა რამეში. ვაააჰ რა მურტაალია რა აქ ყოფა. რეჟიმი ადამიანის გაცნობაში ჩასვრაც კი არა დიდი მიურალებისა და შეკვეთებზე უარის თქმაზეც გეხმარება, რადგან ზედმეტად სახე აარ გამოაჩინო სადმე და მოკვდე შიმშილით, საღებავით ხელში. დასანანია, რომ რუსთაველზეც “გამარჯობა, კარგ დღეს გისურვებ!”-ით შემოვიფარგლები მხოლოდ არადა უჯრედის დაყოფიდან დაწყებულილანიაკეას სუპერკლასტერამდე (200 000 ჰალაქტიკის დედაა) ნებისმიერ თემაზე შემიძლია საუბარი, მაგრამ თითქოს როგორც სკოლაში, ჩემი აზრი კი არა არსებობაც კი თითქოს ყველას ფეხზე ჰკიდია, არადა არავის არაფერი ვაკადრე, არც დამიშავებია რამე, ერთმანეთის გადარჩენის გარდა. ჰოდა დასანანია, როდესაც ნდობა არ აქვს ადამიანს ჩემდამი. აი მალე, როცა “ბენქსი ვინ ჩემი ფეხებია”-ზე ათი თავით ზემოთ ავალ არ მჭირდება ნიუ-იორკის მეტროპოლიტენის მუზეუმში ქართული ტელევიზია, იქ საკმარისი რამ იქნება რომ უცხოური სიახლეები გადმოთარგმნონ, არ მჭირდება იმ ღიად საქველმოქმედო საქმეებზე მიბმული ხალხი, ან გარდაცვალებისას დატირება, ახლა მჭირდება ნდობა და ხმის გაცემა, კარგისა და საინტერესოს გარდა ვერაფერს გავცემ. კარგი დღე!.. ☆♡
წიხლით საურვალებში. რატომ აწვალებთ გოგონებს, ფაზის ან მის გაარეშე, ბაღი, სკოლა და უნივერსიტეტი? რატომ? ხელი ჩაჰკიდეთ და მისი გულისცემა შეიგრძნეთ და თუ კიო ეამბორეთ იმავე ხელზე და დოფამინი თავში ფოიერვერკივით აგიფეთქდებათ. რატომ წვალება და სხვადასხვა სიტუაციების წარმოქმნა, წაბორძიკდა აგურსა თუ ქვაზე დაიჭირე, ფეხს რატომ უდებ ან რა გართობაა, ან რაა სასაცილო იმ ვოდეოებში სადაც ვინმე ვარდება ეცემა და ჩაბჟირების ხმა ადევს, ან რა სასიქმოვნოა წვალება? რატომ? მეტროშიც კუთხეში რომ გოგონაა და სრულად ფარაავს ტიპი, ანუ სრულადაც რომ არ შეეხო ფარგლებს უწესებ, თავისუფლებას უზღუდავ, რატომ თავდახრილი და მომთმედნი, თავაწეული და როფორც ტიპები “აეე ბიეო შრნ ვინ ჩემი … ხარ” ზოგჯერ ესაცაა საჭირო ტიპების საკუთარ ადგილზე მოსაჯდომად. ყველა არაა მასეთი, მაგრაამ უბანში ორი ტიპი და ერთი გოგო 7-9 ლუდის ბოთლით რომ ზიან მე მეშინია უცხო გოგოს გამო არ გახდეს ვინმეს მსხვერპლი. მეორე დღეს კი არ ინანოს. ბაღიდან რომ ვერ ვხედავდი ჯანსაღ ურთიერთობას, ვერც სკოლაში და უნიში კი მხოლოდ ტიპები ვიყავით, მე კი ყურადღებას არ გამოვიჩენ, რამე გინდა, მოდი.. დაბრჩი მარტო, ვიცი თავგანწირვა, ნდობა და ზრუნვა, მოვლაც. მინიმალური კონტაქტი, საუბარი და სხვა არაფერი. სულ ვაშველებდი როდესაც აწვალებდნენ მტკივა-შემეშვის დროს, მაგრამ შემდეგ დასვენებაზეც მათთან იყვმენ და მე მადლობასაც კი არ მიხდიდნენ. გადასაწერადაც არაბინ მაწუხებდა, 2-3 წუთი დავაგვიანებდი და ნიკუშა მალე შემოვაო არავინ ეტყოდა. რატომ, რა დაავაშავე, არ ვიცი.. ვერ ვიტან დაცინვას, ჩაგვრას და დსაცინ მომენტამდე გაჩალიჩებას, ძალადობაზე ზედმეტია საუბარიც კი. ნდობა, ზრუნვა, მოვლა ესაა სიყვარული. აი ძმაკაცის ლაშას ფრაზა “სიყვარული არის მარხვა, რომელიც არ ხსნილდება!..”
ვინ არის ჰენრი? . უილიამ სიდნი პორტერი ანუ ო. ჰენრი, ჰენრი ფორდი, ჰენრი მილერი, ჰენრი სეხუდო, ჰენრი კისინჯერი… მეტი არავინ მახსენდება..
რა არის თქვენთვის საკითხი რომელიც ყველაზე მეტად გაწუხებთ? 1. სამუშაო ადგილები | 2. დაბალი ხელფასები | 3. გაძვირებული პროდუქტები | 4. კორუფცია | 5. გაზრდილი მიგრაცია. ||| ყველა. | ყველაზე მეტად? | უსამართლობა, d*ckტატურა და მათი მორჩილი არაადამიანები მძულს. და რაც წერია ეს მეათედიც კი არაა, იმ პრობლემებისა და სიბოეოტის სადაც გვაცხოვრებენ (ბინძური ლექსიკის კორიანტელი)!
ბანკში მობლატავე არაადამიანებმა ბინძური ლექსიკითა და ვითომ ვინმეს ზემოთ ყოფნით ურჩიეს საქმე ერთ მომხმარებელს და შემდეგ სცემეს. ||| ერთი წამით არაა ღირსი სინათლის სხივი ის მობლატავე არაადამიანი თავიან დაჩმორებულ მონებთან ერთად! მოვა დრო დაგვიჩოქებს ყველა მსგავსი და პასუხს აგებენ ყოველი ხმის აწევაზეც კი. არავის არაფერი შერჩება. მწამს!
ვუთხარი ბაღიდან მოყოლებული რომ კონტაქტი მიჭირდა, რადგან ან მხარი უნდა გეკრა, ან კუბები დაგენგრია, სკოლაში ან თმაზე ჩამოგექაჩა ან ხელი გადაგეტრიალა მეთქი და მე მძულდა ასეთი ყოფა, რაც წვალებით იწყებდა კონტაქტს, მტკივა შემეშვიზე ვაშველებდი და მადლობაც კი არ მაქხსოვს და რომ დამეგვიანა საპირფარეშოდან არა მეწერებოდა და უნივერსიტეტში კი მხოლოდ ბიჭები ვიყავით და გვერდზე გახედვაც კი არ გინდოდა თქო. მოკლედ ის რომ მან დამისვა სკამზე საუბრის გაგრძელებისთვის იყო საოცრება და ჩამრჩა ამდენი ხანი.. გული მწყდება რომ ალბათ 18 ან 19 წლისაა და მე 33, მაგრამ საშინელებაა მისი დავიწყება, ისეთი სიკეთე, გულახდილობა, გვერდში დგომა და სითბო, ადამიანურობა და ნდობა გამოაშკარავა ჩემს მიმართ, რომ იმ დღეს ჩემი საყვარელი ორი სიტყვიდან ზრუნვა და ნდობა, ნდობა ვეღარ დავხატე და ზრუნვა დავხატე. არ ვიცოდი სად ცხოვრობდა და მის მოპირდაპირე კორპუსის ეზოში და მეთქი გადადი ნახე მეთქი და აუცილებლადო და ისე ვარ, როგორც ჩემი სიტყვები, სადაც ჩემი ნახატია კედელზე, იქ ყველგან ჩემი მეა მიყურდებული, მდგარი ან მჯდარი, მოკლედ ყველგან იქ მე ვარ და თითქოს ვაკავშირებ რაღაცით, იმით თუნდაც რომ იმ არადა ამ დღეს გადავიდა და ნახა ის გრაფიტი ანუ ჩემი ნაწილი, მე კი ის, სიზმარში, გამოვიდა, რომ ორივემ ვნახეთ ერთმანეთი მეორედ, უბრალოდ სხვადასხვა დროს, სხვადასხვა ადგილსა და სხვადასხვა განზომილებით, არა, დრო შესაძლოა ერთიც კი ყოფილიყო, უბრალოდ ვერ ვიქნები დარწმუნებული რომ ოთხზე გამეღვიძა ღამე და მობრუნება მინდოდა სიზმრის და მანამდე გამახსენდა რომ ლოცვა არ მქონდა ნათქვამი და მოკლე საზეპირო ვთქვი უფალო ღმერთო ჩვენო რაიცა შეგცოდე დღეინდელსა ამას დღესა… არადა თან მეთქი რა მოვასწარი, არც არაფერი, ჩამეძინა აქციიდან გალუმპულს, ვერც ვერაფერი, შემდეგ როდესაც წამოვწექი რომ მეცადა შემობრუნება და ხუთ წუთში არ გამომივიდა, დავიწყე მობილურში კრეფა ამ ტექსტის, შემდეგ კომპიუტერი ჩავრთე და ეტყობა რომ ტირე, ფრჩხილები, ბრჭყალები და პ ასო რომ არ იწერება, შემდეგ პ დავაკოპირე ერთი საინტერესო ადამიანის პოსტიდან, მებრძოლი ჟურნალისტის, ასევე ჩემი მოსახელის, რომელსაც იუთუბზე საინტერესო გვერდი აქვს ამაზე დასახელების. მოკლედ და მარტივად, მიხარია, რომ მივედი თითქოს შეიკრა, რამდოენიმე ადგილი ბათუმიდან, ბებიის საწოლზე კეპი მივაგდე მასთან რომ ვიყავი და ავიღე და გავამახვილე ყურადღება, წინა ღამეს კი პაპაჩემი დამესიზმრა, ისე ბედნიერი და საინტერესო სიტუაციაში და რატომ ვახსენე საწოლი და გარდაცვლილი ბაბუა, რადგან ერთი რომ სიკეთის განსახიერება, მოძრავი და მუდმივად განახლებადი ენციკლოედია ნებისმიერ თემაზე, უსაზღვროდ განვითარებული და ყველას დამხმარე იყო, ოჯახში არც ბინა, არც ქურქი, არც მანქანა არც რაიმე სხვა ვერა, აბა როგორ ვიკადრო სადმე ქირით გადასვლა, როდესაც შესაძლოა ზოგს ესაც არ ჰქონდესო, როგორ მოვიტყუოო, გეკუთვნისო სამსახურიდანო, მაგრამ მე ვერ ვითამაშებო და დედამისის სახლში გავიზარდე მეც.. მოკლედ ეს ყველაფერი კი გამახსენა სტინგმა, რადგან მას უყვარდა ეს მუსიკოსი ძლიერ. ჰოდა ახლო მომავალში სადღაც მოვუსმინე მის მუსიკასაც რომელიც უხდება რამოდენიმე ბათუმის ქუჩის შესახვევს, ზოგ ქობულეთისასაც, სადაც ისვენებენ მამამიდა, მისი შვილი, მეუღლე და მამის მხრიდან ბებია, მოკლედ თითო გამოხედვა, თითო სალამი, თითო ხმა, წვიმის წვეთი, სიცხისგან სახესა თუ ფეხებზე შესხმული წვეთი ონკანიდან, თითოეული დაღეჭილი და გადაყლაპული ლუკმა უნდა მომხდარიყო იმისთვის რომ ერთად შეკრულიყო სამ თუ ოთხ წუთიანი ან ცოტა მეტიც, არ მახსოვს დრო ამ სიზმრის და ასეთი დიდი ზეგავლენა მოევლინა, კონკრეტულად ამ ღამეს, ამ მომენტში, სანამ სხვადასხვა სიტუაციები არ მოხდებოდა, რისი აღწერაც მომიწევდა ამ ტექსტში, რადგან ეს ტექსტიც დიდი ალბათობით მარიამმა ამაკრეფინა, რადგან ყველაზე ძლიერ მასთან საუბარს ჰგავდა იმ სიზმრის მორიდებულობა და რამდოენიმე ჩემგან კითხვა, ერთი მგონი მისგანაც იყო მასზე კიდევ ჩემი პასუხიც. აუუუ, ძალიან სამწუხაროა რომ არც იქ მოხვედრის ადგილი არ მახსოვს, არც რაიმე სხვა დეტალი, მაგრამ იუთუბზე ხომ არ მქონდა რამე ჩართული და ჩაძინებისას რამის ხმამ ხომ არ წამოიღო რამე სასიამოვნო განვრცობა იმის რაზეც იქ იყო თქო და გამოვიდა რომ არა, მაქსიმუმ სანამ ტელეფონით გაზიარებული ინტერნეტით ტელევიზორზე დამიჯდებოდა და გამეთიშებოდა მობილური, იქამდე სულ გრაფიტის ვიდეოები იყო ისტორიაში ერთი მეორეზე ჩართული და ახლა თურმე ორი საათია ამ ტექსტს ვკრეფ ჯერ დავიწყე ნოუთებში და შემდეგ კომპიუტერით საკუთარო თავისთვის მესინჯერში წერით განვაგრძე.. და დიდი ალბათობით ამას რომ დავდებ ვებ გვერდზე გადავუგზავნი მარიამს ბმულს.
ერთიც კი მარიამი, რომელიც ჩემი ქალაქის, სადაც მერიასთან წრეზე მხოლოდ მაქვს ხუთი ნახატი და ერთზე ხატვისას დამადგნენ და ტაბუ შენ ხარო, არც მოსალმება არც წარდგენა, არც რაიმე სხვა, მაგრამ არა, მაგრამ ვიცნობმეთქი, რადგან მათთვის მე სახელი გვარი, ირადი ნომერი და მისამართი ვარ, ტაბუ კი გალერეების, მუზეუმების, ქუჩის მხატვრების, გრაფიტი არტისტების, კალიგრაფების და სხვა ხელოვანი თუ სხვა როფესიის, ან უბრალოდ გამვლელისა თუ დაინტერესებული, დამთვალიერებლისთვის. და მოკლედ ნარკოტიკის რეკლამა იყო და აი ქალის სახეა ყვავილით და ფუნჯით ვხატავდი იმ მომენტში და უფრო მარტივად გადავედი რომ ორშაბათი დღეა და იმიტომაც ჩემი ირველი გასვლაა მეთქი, რეალურად ზუსტად ვამბობ რომ ორშაბათის გამო მაგრამ სამი წლის წინდელი გაჩერებაა და ზუსტად არ მახსოვს ისე ვუასუხე რომ თითქოს საერთოდ ტილოზე ვხატავ, არადა ესაც სიმართლეა, ახლაც, მაგრამ ძალიან იშვიათად და ისე რომ ვითომ საერთოდ ირველად გამოვედი გარეთ და გამოფენები მაქვს ხშირად და … როდესაც ავცდი ჯარიმას და წავიდნენ ვაუ ღმერთო რაც მე იქ შვება მომეცა.. ოოო ამ სიტყვაზე მოკითხვა ბათუმში მოფრინავს მარიამისკენ ამავე ფსევდონიმის მატარებელი. ასევე აქ სულ სხვა თემაზე დავიწყე საუბარი და გადავერთე.. მოკლედ გული დამწყდა რომ ირველ კურსელია მარიამი, რომელიც ასევე რადგან ყველა მაგარ ადგილზე ვარ და ვიყავი ზოგგან და აღარ, თან მხოლოდ მე, ვხატავ კარგ ადგილებში თბილისსა და ბათუმში როდესაც ვხვდები და აქ ვეღარ, ეზოები, უბნები, ფარეხები და ა.შ.. ჰოოოდა, ერთხელ რომ ვეძებდი ადგილს, ორი გოგონა შემხვდა, ერთ მაგიდასთან ფარეხის უკან მჯდარი. პირდაპირ მათთან მისვლა მომერიდა, ერთი ტიპი იყო, ჯერ მას ვკითხე ახლო მახლო სადმე თუ შეიძლებოდა დამეხატა, შემდეგ აი იქ ზის ორი ბიჭი და ჰკითხეო, ჩვენც აქ არ ვცხოვრობთო, შემდეგ მივედი და ვეკითხები მათ და აი კვანძიც სიზმრის ამდენი ფიქრისა და ძებნის შედეგი
როგორი მორიდებულიც ვიყავი და რამოდენიმე კითხვა ვკითხე იმ გოგონას სიზმარში, ისეთივე ვიყავი როდესაც ვანახე ჩემი რამოდენიმე ნახატი, რაზეც ასუხად მივიღე რომ პირველ და მეორე ნომრების თაღებში დამეხატა, ორივეგან მქონდა 3 ან 4 წლის წინ სწრაფი რამ, ერთგან ქუჩის მხატვრობის გამოვლინება და მეორეგან გრაფიტი, რომელიც ჩემი მოსახელე მუსიკოსი, კერძოდ დრამერი მედგა წლების წინ, სანამ თბილისში წავიდოდა.. მოკითხვა მასაც. მოკლედ … შევედით ქუჩის მხატვრობაზე, სხვას რომ შეიძლება თავზე ხელაღებული ტიპი ვეგონო, არადა ჩემზე მორიდებული დედამიწაზე რომ არის, ასევე რა მომენტში მაჩვენა რომ სკამზე დავმჯდარიყავი და საუბარში უფრო…
ჩავრთე კომიუტერი რომ რაიმე კონკრეტული აღმეწერა ტექსტი მიტრიალებდა თავში და ამომივივარდა.. კარგი არაუშავს, გავიხსენებ მამიდას რომ იაფად ვწერდი ბათუმში ოც ან ოცდახუთ ან ოცდაათ არად დღეში დიდ ოთახს, მგზავრობას ვთავაზობდი მატარებლით. ამაზე მახსენდება ბავშვობაში რომ ვიმგზავრე დედასა და დეიდასთან ერთად და უკანა გზაზე მოდიოდა სამი მზეთუნახავი გოგონა , თუ სწორად მახსოვს, სამი და სამივე სანზონაში მიდიოდა. რაღაცით ერთობოდნენ, იცინოდნენ, მე კი რომ არ ვიცი გართობა რა ხილია, გაერიეო, გაიცანიო, მერე თითქოს საერთოდ ჩემს ნაცვლად დედამ და დეიდამ გაიცნეს რომ იქნებ რამენაირად კონტაქში შევსულიყავი, არადა ერთერთი საოცრად მიტაცებდა ანუ უფრო ძლიერ მკეტავდა ვიდრე ისე.. ასევე ვნახე რამოდენიმე ფოტო იმ ატარა ფერიასი ვინც ფორმიანებს წინ ედგა დიდ აქციებზე გადაკეტილ რუსთაველზე და ერთხელაც კი არ იყო საუბარის ბარში, რამოდენიმეჯერ შევთავაზე, რადგან მაინც ჩემი საროტესტო ნახატებითაა მოხატული ეს ერთი და მეორე როდესაც უამრავ ადამიანთან ვარ ყოველთვის ვარ ლიუს ერთი , ჩუმი გამარჯობა, კარგ დღეს გისურვებ ადამიანი და როდესაც ცალკე, შემიძლია გავიხსნა და ვისაუბრო უამრავ თემაზე, თან ვგრძნობ რომ მომისმენს და მინდა მესიამოვნებინა და ზოგჯერ მქონია ლუდის ფული, მაგრამ უფრო მოხატვის თემით ვიცოდი რომ აუცილებლად მომცემდნენ ორ ლუდს ისე. ჰოდა ნუ ზოგჯერ თვეში ერთხელ ვეუბნებოდი რომ თავი არ მომებეზრა, ოეზიის საღამო იქნებოდა, ფილმის ჩვენება, თუ რაიმე სხვა საინტერესო აქტივობა, მარტო რომ არ ვყოფილიყავი მთელს ნაცნობ ბარში, იქნებმეთქი. ვერაო რაღაც მაქვს ჩასაბარებელი და მორჩა უნივერსიტეტს როგორც იქნა საუკეთესოდ, მიხარია.ასევე არის ერთი გოგონა რომელიც რუსთაველზე ალბათ ერთხელ მეყოლება შემჩნეული ან რამოდენიმეჯერაც კი, ფეისბუქზე კი მისი ფოტოები, განსაკუთრებით საოცრება სახე ჭკუიდან ლამის შემშალოს, ერთხელ ვიდეო ჩაწერა, ისეთი რომ ოღონდაც ეს გოგო არ გახდეს იმად და მე დამიჭირონ ან მესამედაც მცემონ სადმე მოგზავნილმა ნაბიჭვრებმა მეთქი რუსთაველზე დგომის ან დაუკითხავად ხატვის გამო. იმედია თუ ოდესმე წაიკითხავს ამას მიხვდება თვითონაც.
გოგომ გადაიხადა — ტეხავს? ერთი რომ მარიამობაა! შეგვეწიოს! მეორე, ამ ღამეს უდანაშაულო, სინდისის პატიმრები, უბრალოდ დგომის გამო და ხალხის დასაშინებლად 15-20 ფორმიანით დაიჭირეს, 7 ადამიანი კი თავისუფალია. რაც უსაზღვროდ მახარებს და ვინმემ თუ დამპატიჟებს, წინასწარ ვეტყვი რომ გზის ფულიც კი არ მაქვს და თუ წამიყვანს, გადამიხასოს, მე არ ვთხოვ არავის წაყვანას. თუ ფგადამიხდის დაე, მე უკვდავყოფ ტილოზე სფრეით, ფასადურით, აკრილით თუ ზეთის საღებავებით. ერთად აღვნიშნოთ ეს ბედნიერი დღე თუ გნებავთ, მე წინააღმდეგი არ ვარ, შინაგანად კი ცოტა გამიტყდება, მაგრამ ჰა, მას თუ უნდა რომ გცერდით ვყავდე სადმე, დაე.
რატომ აწვალებთ საერთოდ და რატომ თვლით გართობად? ხელი ჩაჰკიდეთ და მისი გულისფეთქვა შეიგრძნეთ, ხელზე ეამბორეთ და დოფამინის ლანიაკეას სუპერკლასტერის რაოდენობა ცოიერვერკივით აგიფეთქდეთ თავში.. და დენთის ნაცვლად კი ლიმონისწვენიანი თაფლის სქელი ნაჭრები დააწვიმოს ღიანაცრისფერ მასაზე მორბენალ ნეირონებს, იდეების დაბადება შენელდეს, გულის ფეთავა ასწრაფდეს და ამ ვეღარ შეძლონ სირბილი, იარონ ნეირონებმა ისე როგორც ტყეში, მუხლამდე თოვლში მონასტრამდე მიმავალი ბერები, ან დედაობი …რა საჭიროა სლოლაში თმის ჩამოქაჩვა, ხელის გადატრიალება, რამდენჯერ გავაშველე და მადლობა ან ერთი წუთით გადაწერა ან რამე კითხვაც კი არ მახაოვს ვინმესგან…; ბაღში კი კუბებით აშენებულის დანგრევა, რატომ იწყება კონტაქტი ველურად, არაადამიანურად და გოგონაც ცდილობს ან მიიღოს ხუმრობად ან თავი დაუხაროს, ერთხელ არ მოგეწონა აღიარე, მეორედ არ მოგეწონებაა და საზარდულდი ამოარტყი და დაახვევინე! მეც გარშემო რომ ვერ ვხედავდი ნორმალურ, ჰუმანურ ურთიერთობას ვარ მარტო, არ ვიცი სიტყვა გართობა რას ნიშნავს და მხოლოდ გადარჩენა, მოვლა, ნდობა და ზრუნვა შემიძლია. რუსთაველზეც მხოლოდ “გამარჯობა, მიხარიხარ, კარგ დღეს გისურვებ!” მის იქით არავისთან არაფერი, არადა უსასრულოდ შემიძლია ნებისმიერ თემაზე საუბარი. წვალება კი რატომ იზიდავთ ვერ ვხვდები, სადაა დედანახმარი ლოგიკა, მაშინ შემეშვი და მტკივას რატომღა ყვირი, გაშველებ და ორი წუთით საპირფარეშოდან დაგვიანებულზე “არა” მეწერება, ამოიღეთ ხმა და არსად წასულა მოვაო შემაშველე, მაგრამ სულ ერთია ჩემი აზრი უამრაბი რამის გამო, რადგან საერთოდ ჰკიდიათ ცოცხალი ვარ თუ მკვდარი.
მე დიდ მიურალებს დავხატავსდი აქ, მხოლოდ ბედნიეტებას გამოვსახავდი კედლებზე, ვიმოგზაურებდი და საზღვარგარეთაც მაღალსართულიანებით მეტ თანხას ვიშოვიდი.. სახელი მექნებოდა და ნიუ იორკში მეტროპოლიტენის მუზეუმში დამითმობდნენ საგამოფენო დარბაზს ცზოვრებაშივე, მაგრამ ჰა… პრჯერ მქონდა შანსი, ანუ გამომცადეს მეგობრული ენით მიურალებზე და ორივეჯერ მისაღები ენით ვუპასუხე, უკაცრავად მე ვერაფერს დაგიხატავთ და მეორედ არ ვხატავ შეკვეთებს-მეთქი, ორივეს დავამატე რომ სხვა მხატვარი ეშოვათ. რადგან მე არ მინდა მათთან თანამშრომლობა ვისაც არ ვემხრობი, არც ვენდობი და არც არანაიტი სიმპატია არ გამაჩნია. მირჩევნია სისხლი ჩავაბარო, სააღებავი ვიყიდო, მშიერი ვიყო მაგრამ თავისუფალი და არსად არაფერი მიქარული არ მქონდეს, თუნდაც ვერავინ გაივპს სხვამ, არც ვინმემ დამაბეზღოს, ის რომ არა… მე პირველი ჯერ საკუთარ თავთან უნდა ვიყო მართალი და შემდეგ ზხვებთან. სულაც არავინ რომ არ იცოდეს ვის და რას ვიხატავ, მე ხომ ვიცი და ეს უკვე არ გამოვა ჩემივე თავთან. ვიქნები კიბეგამოფხეკილი მაგრამ მართალი სანამ რამე უკეთესობიხკენ შეიცვლება. დროებით. როცა წაიკითხავ აამ კომენტარს, თზვის დაზღვევის მიზნით წაშალე, კაარგი?!..
თავისუფლება / თან ის კურთხევა | ამ რეჟიმის / არ მეშინის | “ტყვეებს”-ზე ვფიქრობ… სინდისი — შინდისი | Patti Mario — პატიმარიო | ჯერჯერობით უკეთესი არ გამომივიდა, ასე შთაგონების ტალღაში შეცურვის გარეშე, მოულოდნელად რაც შევძელი კრეფისვე პროცესში ესაა.
“ნაშა რაშა”-შია ნათქვამი, რომ რუსეთი კორუფციით მეორე ადგილზეა რადგან ქრთამი გაიღეს რომ პირველზე არ ყოფილიყვნენო 😀
სხეულით იყვნენ და სულით გაყიდული არაადამიანები იმავე დასახელების ქვეშცამოფარულები არ არიან ერთი მზის სხივის ღირსიც კი. ასევე ყველა ვინც დასცინის ჩაგრავს და უსამარყლოდ ექცევა სხვას, ეს ქუჩაში “აეეე, ბიჭო შენ ვინ ჩემი **ე ხარ”-იდან დაწყებული საყვ***წიფოს მმართველობაში მყოფი ჰალსტიხიანებამდე, მანტიის მატარებლამდეც, მათი დამონებული იფორმო ან ფორმიანებიანად ყველა ზედმეტ ხმის ამაღლებისთბისაც აგებს პასუხს. დანარჩენი ისე ხუმრობით რომ გიწერია პოსტი, ცხადია, სამწუხაროდ, გაპოპულარებული ცრაზის გადაკეთებული ვერსია. მე არ შემეძლო ჩემი აზრი არ დამეფიქსირებინა. ამაზე სუფთად კი შეუძლებლად მიმაჩნია. | ამ პოსტზე — ბოზებს სიცოცხლე, ქურდებს სიკვდილი!
“ევას პავაროტი” რას ნიშნავს? 🙄🫣😂დასაწვავი ქვეყნის ენიდან მოსახვევს ნიშნავს ევას სახელით და ისე შესაძლოა Luciano Pavarotti-ის ნათესავი იყოს Evas Pavarotti. 😀 “ევას პავაროტი” რას ნიშნავს? 🙄🫣😂
აქ იქნებიან და აქციებიდან ეტყვიან რამეს თუ რუსეთში ან ჩინეთსა თუ ჩრდ. კორეაში ყველა არაადამიანია დამკვეთიან შემსრულებელი. საერთოდ გამოიძიეთ თვითონ რატომ ვიღაცას იჭერ და ამცირებ და ემუქრები უკვე საზიზღარი დმ.-ლი ხარ და სხვას რომ აიძულებ ნებისმიერ რამეს, ან უზღუდავ და ცალკე ვინც თანხმდება ან ტყუვდება ან რავიცი ყველა მძულს ვინც რეჟიმს ემსახურება! შვედეთსა და ფინეთში არაა მსგავსი რამ, იმიტომაც მიყვარს ეს ქვეყნები, რუსეთი, ბელორუსი, ჩრდ. კორეა და ჩინეპთი კი არა. თუნდააც ყველა ნაბიჯზე კამერები როა, მე პატიოსანი მოქალაქე ვარ, უბრალოდ ვერ ვცხოვრობ თავისუფლად. არ ვამბობ მხოლპდ რეჟიმზე, “აეეე ბიჭო შენ ვინ ჩემი … ხარ ბიჭო” ტიპებიდან დაწყებული ფორმიანებით, ჰალსტუხიანებიანად და მანტიის მატარებლიანად ყველა უსამართლო ნაბიჭვარმა უნდა აგოს პასუხი უბრალოდ ხმის ამაღლებაზეც კი, უბრალოდ გადამოწმებისას რომ ნახავენ სუფთა ვარ, “უკაცრავად, მოგვიტევეთ რომ დრო დაგაკარგვინებ, ბოდიშით, კარგ დღეს გისურვებთ” არ იქნება ასეთი მოპყრობა, იქნება ზიზღი მათ მიმართ და საერთო ყველაა ვინც რეჟიმის მსახურია აგებს პასუხს ყველაფერზე, მოვა ეს დროც, მწამს!
დიახ, ჰოოო, მასეა, ვინც წიხლს გვაჭერდა დაა დაგვცინოდა, მას რაის თანაგრძობა, მისთვის ციხეში ჩასმა არის თავზე ხელის გადასმა, მოფერებითა და ამბორით ვიქტორიას სიქრეთის რომელიმე მოდელისგან. ყველა მისი მსგავსი არაადამიანი რასაც იმსახურებს რომ დავწერო, დიდი ალბათობით პრობლემები შემექმნება. მარტივად მედიცინის საახელით მონათლული ნაცისტური და იაპონური აკრძ. მეთოდებით მოპყრობაც კი მადლია ასეთ ბოროტებაზე გინდაც სხვის მიმართ და საკუთარი ქვეყნის მოქალაქეებისთვის მითუმეტეს. FDR! / 1312! and then FTS!
მინიმუმ ციხე თავისი ყველანაირი სისას..ით! ასევდ დამკვეთი და მათგან მოამაყე მამებიც გაამზადოთ ჯოჯოხეთისთვის. ვინც არ დაიჭერს ამ ბავხვებს ისინიც, მანტია ეცმევა თუ ფორმა. ყველა უსამართლო “აეეე ბიჭო შენ ვინ ჩემი … ხარ”-იდან დაწყებული რეჟიმის მსახურებიანად, მინიმუმ სამუდამოდ ციხეში მაქსიმუმ ან ნაცისტური აკრძალული ან იაპონური მეთოდებით მოპყრობა, სანამ განვითარება, შეგნება და ფასეულობები ექნებათ, რომ დედამ..ლი საქციელი არ იკადრონ, იქამდე შიში. ერთუჯრდდიან შტერებზე დიდი იქნება, ფორმიანი, ჰალსტიჰიანი თუ იფორმო ფული ბატონობს და დაუსჯელობა, როდესაც ყოფა ეტირებათ, შემდეგ ზოგი არ იკადრებს და შეზღუდულად იცხოვრებს და ახალ თაობას კიდევ ბავშვებს ინტერესი გავუჩინოთ არა ქუჩისკდნ, არამედ სხვადასხვა მეცნიერებისკენ, კვლევებისკენ, ლიტერატირისკენ, ხელოვნებისა თუ სხვა საინტერეაო და მუდმივად შემეცნებითი აქტივობებიდკენ, რომ განვითაროს აზროვნება, დააფიქსიროს თავიდი აზრი, იყოს თავისუფაალი, ოღონდ სხვას არ შეზღუდოს ამით.. და ერთ კითხვაზე პასიხის გაცემისას კიდევ უამრავი უჩნდებოდეს, განიტოტვოს რა კითხვებიფ და მარად თვითშემეცნებაში იყოს ჩაფლული, ასევე სპორტიც, რომ ჯანმრთელი აღიზარდოს და არ გაიტაცოს ალკოჰოლმა, სიგარეტმა და სხვა საწამლავებმა… არამედ მისაბაძი იყოს სამეზობლოში, უბანდი, ქალაქსა ყუ დოფელში და მთელს ქვეყანასა და შემდეგ პლანეტაზე, დარჩეს უკვდავი მისი სახელი, როგორც მისი შემოქმედებით, ასევე გმირობით, უკვდვება საოცრებაა! და მანამდე დამვალებენ შდმსრულებლის უსასტ..ად დასჯა!
მე უფასოდ ვმგზაავრობ, გზის ფული არ მააქვს რეგიონიდან თბილისამდე, საკვები, მობილურის შეცვლა მჭირდება ვიდეოების მონტაჟისთვის და ქოცები ფულს ითოვენ, ერთი ძაღლის მპოვნელის დასასაჩუქრებლად, მეორე კი სწავლისთვის. მეე კი არასდრპს მითხოვია. იყო მომენტები დამიდია პოსტი ნახატები იაფად, იქნებ ვინმემ შეძლოს ჩემი ფიზიკურად ფეხზე მყარად დაყენება-მეთქი, არ გგაამართლა, იყიდე იაფად და ამით დაეხმარები მხატვარს და ვინც ქოცებს ჩაურიცხავს თანხას ერთმა სწორად დაწერა, მათთვის ცალკე ქვაბი დაიდგება ჯოჯოხეთშიო.
დ.ტ. რუსეთსა და მთლიანად DICKტატურას დედამიწაზე, ბრძანების გამცემლიან – უფორმო – ფორმიან – ჰალსტუხიან – ანაფორიან (ყველა არა) – მანტიიან შემსრულებლიან – მსახურებიანად! ერთი წამი მზის სხივსაც კი არ იმსახურებენ!
რუსებს ბანკებიდან მილიარდობით დოლატები გამოაქვთ რომ მათი დანაზოგი ომზე არ დაიხარჯოსო და ამაზე ჩემი კომენტარი ძალიან კარგია, აბაა რას ქვია სხვის ხუშტურებს შეეწიროს ხალხის პირადი ხანაზოგები. აი ამ აზრამდე რომ მივიდნენ, კარგია, ასეთი ბოროტება უსასტ..აად უნდა იყოს დასჯილი, ბრძანებიწ გამცრმლიან – შემსტულებლიანად, ბავშვებს რომ აფეთქებენ და ბაღებს ბომბავენ, რა მაგარი ტიპი ხარ, მიდი ერთი ერთზე უიარაღოდ. ერთი წამით არ აარიან ღირსები სიცოცხლის! გამარჯვება უკრაინას, თავისუფლება საქართ ელოსაც და დ.ტ. რუსეთს და მთლიანად დიქტატურას დედამიწაზეწ თავის ფორმიან თუ უფორმო, ჰალსტუჰიან ყურმოჭრილ მონებიანად!
ლუდი შენი ჩაფსმევისა მოგეცათ თქუენ და გექნებათ რწყევამდე, აწ და მარადის, უკუნითი უკუნისამდე, რადგან ბავშვების დასაბომბად იარაღი დალოცვილია ეშმაკ კირილეს მიერ და წმინდა წყლის ნაცვლად ალბათ ავიაციური სპირტი გადაასხა და ვინც ადგილზევე ენა აუსვა სხვადასხვა ტექნიკას ესევე დაბრმავდა, რამოდენიმე წამი სანამ მთვრალზე გააცნობიერებდნენ რა მოუვიდათ, ის პირველი წამები თავი ტრანსში ეგონათ, განსხივოსნებული, კირილეს მადლი შეგვეწიაო.
არც ერთი დამკვეთიან შემსრულებელი არაა ერთი წამით სიცოცხლის ღირსი, გასაფ..ია ყველა და უსასყიდლოდ ქველმოქმედების მიზნით მათი ორგ..ები დასარიგებელი სხვადასხვა გაჭირვებულებს, ვისაც სჭირდება ოპერაცია, ფული კი არ აქვთ, ასევე ჰოსპიტალებს ვინც გადანერგვას აკეთებს.
“გაქაჩავენ? ჰო კარგი, არადქ მოკვდნენ მათ დედებსაც შ..”-იო ექნებათ ბრძანება გაცემული და ყურმოჭრილი მონებივით უსრულებენ ხუშტურებს. არც ერთი წამით არ იმსახურებენ მზის სხივს ეს არაადამიანები! მოვა მწარე პასუხისგების დრო და არავის ზედმეტად ხმის აწევაც კი და “აეეე ბიჭო”-ც კი არ შერჩება!!!
არ ვიცი ვისზეა საუბარი, უბრალოდ მურტალი სააციელია დაცინვა. მე ბაღიდანაც ვხედავდი არაადამიანურ კონტაქტს, დაცინვას, აგდებას, დამცირებასა და ძალადობას, ვაშველებდი მაგრამ ფეხზე ეკიდა ყველას ჩემი არსებობა. სკოლაც და უნივერსიტეტიც მასე. ვერ ვისწავლე კონტაქტი და ცნება გართობა. პირადად მე არავინ დამცინოდა, მაგრამ ზოგჯერ მიფიქრია, მოდი აბა სცადე ნახავ პასუხსაც, უბრალოდ საერთოდ არ ვიყავი მათთვის, ორი წუთით დაგვიანებაზე “არა” მეწერებოდა, არავინ იტყოდა რომ სადმე შემამჩნია. ჰოოოდა, როგორც ეს მომენტია მძიმე, ისე დაცინვაცაა ძალიან მურტალი საქციელი და არ აქვს არანაირი გამართლება. უთხარი, აუხსენი, მიიყვანე ფსიქოლოგთან, ურჩიე რამე, ნუ დასცინი რა.. ვითომ ეგოს იფხანს რომ ვინმეზე უკეთესად გამოჩნდა, არადა არაადამიანობას ამჟღავნებენ, აჩენენ ესევე ამ ბანძი საქციელით! ვაჟას სიტყვები მახსენდება ბიჭობა დამცირებულის გვერდში დადგომა დაცვააო.
ეს დასანანი კი არა, სამარცხვინოა, დაუშვათ ჩაის დავლევ ან ყავას არა რუსულს და ქართულსაც არაქოცურს, ან უკრაინულს რამეს, იმ მაღაზიაში რომელმაც სწორი პოზიცია დაიჭირა თავისუფალ ბიზნესში. ახლა, ბებიამ ხელი მოიტეხა, ხვალე ჩემთვის ან ვინმესთვის რამე დმჭირდეს, სად შევიდე, რომელ აფთიაქში, ერთადერთი აქციებზე დარბევისას რომ ფიზიოლოჰირზე პირბადეებს გვჩუქნიდნენ, შემდეგ საერთოდ აუკრძალეს გაყიდვა პირბადეების, უკრაინაზე ხმა ამოიღეს და თავისუფალ ბიზნესზე დაეთანხმნენ და “დაგხურავთ თქვენს დედებს შ..იო, გადაგწვავთ, ვალში ჩაგაგდებთ თუ არ დაეხმარებით იმედს ეს თქვენ გინდათ თუ არა, ან გადით და სხვა ქვეყანაში აყენეთ წესრიგი ან დამემორჩილეთ, გაგაქრონთ, ჰაერში აგწევთ თქვენ დედებს .. ახლა კი შემოვუსხდეთ მაგიდას და ხდლი მოვაწეროთ ბატონო” დიდი ალბათობით ასე ჩაასვრევინეს არა მხოლოდ მათ ბევრ სხვა ბიზნესსაც, საჭირო დროსა და ადგილზე არც საპირცარეშო და აარც საფენები არ გააჩნდათ, ისევე როგორც პირბადეები. უსაზღვროდ სამწუხაროა და სამარცხვინო, არა, ორგანულს არ ვჩივი, მოვლაც ვიცი და ზრუნვაც, ასეთ სიტუაციაში რომ ვერ იცავ ბიზნესს და თავს ხრი, ეთანხმები შემოთავაზებულ პირობებს. სასტიკად მურტალია. ვფიქრობ მხოდ სასწრაფო დახმარებამ უნდა იმუშაოს და დანარვენი მთელი საქართველო გაჩერდეს ყველგან და ყველა. მერე გაჩნდება მაგარი. პროტესტი რომელიც ყველაფერს დაალაგებს თავის ადგილზე და გაადატეხავს რეჟიმსა და მათ მსახურებს. მუხლმოდრეკილი რომ ბოდიშს მოგვიხდის ყველა მათი მსახური და ზოგი მიუტევებს, ზოგიც კი რისი ღირსებიც აარიან ისე გასცემს პასუხს. კი ორტრაკობაც მურტალია, არასდროს გგამართლდება, უბრალოდ რეჟიმი ბევრად უარესია! ბიიიიჭოოო, მაქამდე ჩვენ რა ვქნათ???
ყველა ვისი დავალებითაც და ვისი შესრულებითაც მოხდა ეს, საწვავის გადაცემა ღირსები არიან უკრაინელებისგან დასჯის, როგორ? მათ ჩემზე უკეთ იციან და მინდა ვიმედოვნო რო. ადრე თუ გვიან პასუხს აგებინებენ.
არ უნდა გაჩერებულიყვნდნ ბიზნესები გაფიცუიყვნენ და მთელი თანხები ჩაედოთ სხვადასხვა ია..ში რომ ეს სადამსჯელო, გაამოკეტილი რეჟიმი მწარმოებლები და გამტარი ნაბიჭვარი მორალის მონებიანად ყველა ამობუგულიყო. არც ერთი არ იმსახურებს ერთი წამითაც კი სიცოცხლეს, პატიოსანი თავისუფლებისა და განვითარებისთვის მებრძოლი ადამიანების გარდა!
და რატომ ან დღეს არა, ან აქამდე დიდი ხნით ადრე? საბავავო ბაღების აფათქება, გაუპარიურება, მიშარდვა, თავების მოჭრა და ადგილზე ჩახოცვა მშვიდობიანი მოსახლეობის, განსაკუთრებით ბავშვების, რაც ყველა ომის კანონებს ეწინააღმდეგება, აქამდე რატომ არ დასაჯეატ? შეგეშინდათ? სანამ არ მოსუსტსდება ისე რომ არა სრულად ევროკავშირმა, არამედ ნებისმიერმა ერთმა ქვეყანამაც მარტივად შეძლოს მათი ჯარის განადვურება, იქამდე რას აკეთებდით? გვერდიდან უყურებდით ბავშვების სიკვდილს? თორემ დიდი მადლობა ახლა რომ აპირებთ. სჯობს გვიან იყოს მძიმე სანქციები, ვიდრე არასდროს. მიდით მიაწექით, ნულზე დასვით ღრუსეთი!
ანასტასია ზინოვკინა ზოგ ქართველზე მეტი ქართველია! თორემ იმ 1 ან 0.1 %-ის გარდა რუსეთისა და ყველა პუტინის მომხრე არაადამიანის ა-დან ჰ-მდე ყველა გინება, ასევე ან იაპონური მწარე ან ნაცისტური აკრძალული მეთოდებით მოპყრობის ღირსია, ყველა ვინც ქართველებს თავებს აჭრიდა, ბავშვებს კანს აძრ..ნენ და იაფი ქართული ხორციო აწერდნენ, წყალიო და აშარდავდნენ, ქალებს აუპატიურებდნენ, უიარაღო ტიპებს კლავსდნენ, ბავშვებს აწამდბდნენ და ვინც ამას ამართლებდა, ამართლებს და აწი ეცდება რომ გაამართლოს, ერთი წამით არათუ საწვავს, სიცოცხლის ღირსიც კი არაა.
ერთი იაპონური სერიაალის ნაწყვეტზე, სადაც თავზე გადაჯმული ნაბოზვარი ბიჭი ერთ საზამთროს გამყიდველს დაყუჭრის გაუსინჯავს და მწარეაო, შემდეგ აჰა თქვენც გასინჯეთ საძმოო, შემდეგ ამ გამყიდველის შვილს შეყვარებულს წაართმევს და მამამისი დგას ებოდიშება და შვილს ურტყაამს, მოვა იმ გასაფატრი ბიჭის დედამისი თავისი ალყით, და უნდა დავუდგე ტიპსო, შენ ღუ არ შეგიძლიაო მამას ეუბნება, რადგან სცემა და დაჩაგრა და წაართვა გოგო, ღირსი იყოო და აასე შემდეგ.. კარგი ერთ დავრეკავო, დარეკაბიმ პატიოსანმა კაცმა და შემდეგ ქალსურეკავენ და მთელი სამძენებლო ბიზნესის იმპერია ნულზე დაჯდა. მერე იმ ქალმა მოულაწუნა თავის შვილს, მაფიას ჩავრთავ და გავაქრობ ამ კაცსო ამის თქმისას და აამ ბიჭის ნჩვლად დედამისმა დაუჩოქა თხოვნით და მეთქი ასე გინდა ყველა თვზე გადაჯმულ გადაბლატავებულ დედამოტყნულს-მეთქი.
სჯობს თვიყონ ქნა, კი, რადგან მასაც აყალბებენ, სამწუხაროდ და ფული კი ჯანმრთელ საკუთარ პროდუქყზე სამჯერ მეტია. არა, არ ვამბობ რომ ყოველთვის ჩვენ გავხდეთ კულინარები, თუკი დრო არ ჰაქვს ან ინტერესი, უბრალოდ როდესაც შედიხარ მარკეტში, საშუალო ხელფასი კი 500-700 ლარამდეა და არა ვიღაცების მილიონების ხარჯზე 2350, და რომც იყოს მაინც ყველაფერს უნდა სამჯერ დაბალი ფასი და ასი პროცენტით ნატურალური იყო და როდესავ 1000 ლარზე ბევრად ცოტაა, მაშინ ხუყჯერ უფრო იაფი იმავე საუკეთესო ხარისხით. რატომ არაა ატამი და ვაშლატამა 70 თეთრი ან 1 ლარი? როდესაც უზარმაზარი გორებია კახეთდი დაკრეფილ გადაყრილი საუკეთესო ატმების. ფასს არ აგდებენ, სხვისას არ იბატებენ, ზოგი რამ უცცზოეთიდან შემოდის. დიდ სავაჭრო ცენტრებში დახლი ყუ გვსო დანარჩენს მოსამსახურე და მომუშავე პერსონალს მაინც აჩუქონ ნაბო..ბმა, ყრიან, რომ წარმოქმნან “მეტი არაა” და არ დააჰსონ ფასი. აამისთვის არიან გასატყ..ელი ყველა ბიზნესმენი და იმ გლეხებმა რა ქნან ტონობით რომ ყრიან რადგან კაპიკებად ვეტ ასაღებენ.
როგორც კანალიზაციაა, ან მეტრო, ისევე მიწისქვეშა სისტემა უნდა იყოს ქველა ქალაქში წვიმის წყლისთვისაც. დანარჩენი კი რამოდენიმე სხვადასხვა მიმართულებით ლამაზი შესამკობი სიტყვები და აღფრთოვანებული პოეტური ფრაზების ნაცვლად როგორი ლექსიკა. მადგება ცხადია.
გაგედოთ ხახაში ნაბოზვრებო, ასევე ყველანაირ “აეეე, ვინ ჩემი .. ხარ”-იდან დამამცირებელი, მობლატავე ტიპებიდან დაწყებული, ყვ…სუფლებასთან შეკრულ დედამ..ებთან ერთად ყველას უნდა მოეხაზოს და მხოლოდ პატიოსანი ხალხი დარჩეს დედამიწაზე!!!
დაუშვათ ვისაც ყადაღა აქვს ბარათებზე, არ უნდა ყიდვა, მაგრამ კაი, იყოსო, მას სხვამ უნდდა უყიდოს და მან ხელზე მისცეს თანხა თუ უამრავი ათასები დაფაროს რომ საკუთარი სახელიდან იყიდოს. ანუ ამასაც რომ შევეშვათ, როგორც ქალაქის ტრანსპორტშია ორი ვარიანტი, გინდა გადაურიცხე მძღოლს მობილურის ანგარიშზე, გინდაც ბარათით გადაიხადე და გინდაც ხელზე მიეცი, თბილისის სამარშუტოებშია ასე, ჰოდა ტანსაცმელზეც და სხვა ტრანსპორტზეც მასე უნდა იყოს. უბრალოდ მძღოლს ზოგჯერ როცა გაკლია თანხა არაუშავსო და მისცემ რამდენიც გაქვს და სხვაგან არ გადაგიტარებს და ტურებივით მოგესევიან საჯარიმოდ გამოვარდნილი ხალხი. რამოდენიმეს თვითონ ვიცნობ და პატივს ვცემთ ერთმანეთს და უმეტესპბა რობოტია. ანუ ყველაფერში არჩევანის უფლება და თავისუფლება. თორემ საჭიროა თუ არა ეს ფორმები და 3-4 ჯერ უფრო ძვირად რომ უნდათ შესტენონ მშობლებს ეს სხვა საკითხია.
რუსი ქალი ტირის უკან დაბრუნებაზე, ბევრ ალკოჰოლს სვამს და დეპორტაციის ჩარტყმას ითხოვს. ||| ღვიძლი არ დაიშალო, “genatsvale”, მიბრძანდი შენს დედა რუსეთის დასაწვავ ქალაქში და სანამ ყველა ქვასა და ქვიშის მარცვალს არ აკოცებ და მოწყავ ცრემლით იქამდე უკან არ გამობრძანდე. სულმოუთმენლად გელოდები, გამიხარდები ყველგან და ყოველთვის, ისევე როგორც შიდსი. 😀